Lądowanie i opieka

Grzyby Russula: charakterystyka gatunków i siedlisk

Pin
Send
Share
Send


Grzyby Russula, popularne i rozpowszechnione w naszym kraju, należą do rodzaju grzybów blaszkowatych z rodziny Russulaceae. Opis tej rodziny jest znany nie tylko doświadczonym, ale także początkującym zbieraczom grzybów. Rodzaj obejmuje gatunki jadalne i trujące odmiany, dlatego bardzo ważne jest, aby wiedzieć, jak wygląda grzyb odpowiedni do jedzenia.

Charakterystyka grzybów

Młoda russula charakteryzuje się obecnością kapelusza w kształcie kuli, półkuli lub dzwonu, który w procesie wzrostu i rozwoju grzyba zyskuje otwarty, płaski lub lejkowaty kształt. Krawędzie nasadki mogą być owinięte lub proste. Powierzchnia jest pokryta suchym lub mokrym, matowym lub błyszczącym, niekiedy pękającym peelingiem w różnych kolorach. W zależności od określonych cech skórkę można łatwo usunąć z miazgi lub wyhodować.

Płytki są hodowane i ząbkowane, mogą być zstępujące lub swobodne. Często występują gatunki o rozwidlonych gałęziach, a także o tępych lub spiczastych krawędziach.

Noga jest cylindryczna, gęsta, z wnęką w środku, czasami może mieć pogrubienie lub ostrość do podstawy. Główny kolor to biały. Miąższ jest gęsty, kruchy lub gąbczasty.

Cechą tej rodziny jest kruche owocnikowanie grzybów, które może komplikować zbiór i transport. W starszych próbkach często obserwuje się zmianę koloru miazgi i obecność nie miękkiego, ale względnie żrącego smaku. Powszechnie uważa się, że mięso Russula nadaje się do użycia zaledwie dzień po soleniu, i dlatego cała rodzina tych grzybów, popularna w naszym kraju, ma swoją nazwę.

Russula: cechy kolekcji (wideo)

Galeria zdjęć





Gatunki pospolite

Popularność russula w naszym kraju wynika z ich godnego smaku i szerokiej dystrybucji. Znaczna część gatunków tego rodzaju jest jadalna, ale niektóre mają wyraźny gorzki smak, który jednak szybko znika w wyniku moczenia i późniejszego wrzenia.

Odmiany o płonącym, żrącym miąższu są klasyfikowane jako niejadalne. Niektórzy miłośnicy spokojnego polowania nazywają takie gatunki „fałszywą rusulą”. Nie ma zbyt wielu nieodpowiednich odmian grzyba.

Siedlisko

Russula rośnie prawie wszędzie. Russula adusta preferuje kwaśne gleby lasów sosnowych, gdzie wydaje owoce od połowy lata do października. Gatunek Russula aeruginea jest szeroko rozpowszechniony w lasach liściastych i mieszanych, gdzie tworzy mikoryzę z brzozami. Russula albonigra można znaleźć nie tylko w drzewach iglastych, ale także w lasach liściastych, tworząc mikoryzę z brzozą i sosną. Obszar występowania Russula alutacea to lasy liściaste, w których owocniki rosną zarówno pojedynczo, jak i w małych grupach. Jasnożółta Russula charakteryzuje się formowaniem mikoryzy z brzozami i najczęściej rośnie na bagnach leśnych.

Niejadalne gatunki Russula betularum, podobne do jadalnych gatunków Russula, najczęściej występują na terenach podmokłych lub w wilgotnym lesie. Russula fragilis jest szeroko rozpowszechniona w drzewach iglastych i liściastych. Również powszechnie spotykane w drzewach iglastych są Russula undulata. Szczególną uwagę należy zwrócić na Russula Mayor lub Russula mairei, która należy do kategorii trujących grzybów i grozi poważnymi problemami zdrowotnymi.

Przydatne właściwości

Pomimo tego, że Russula nie należy do szlachetnych grzybów popularnych wśród grzybiarzy, nie ma wątpliwości co do ich korzyści. Pulpa zawiera witaminy B1, B2, PP, C i E, a także charakteryzuje się wystarczającą ilością błonnika pokarmowego, nienasyconych i nasyconych kwasów tłuszczowych, monosacharydów i disacharydów. Odnotowano wysoką zawartość potasu i fosforu. Zawartość kalorii w 100 g produktu wynosi tylko 19,0 kcal.





Metody gotowania

Russula są dobre w formie gotowanej, smażonej, marynowanej i solonej. Możesz ugotować im znaczną ilość pysznych i zdrowych potraw. Gotowanie należy zawsze zaczynać od przygotowania owocników, które muszą być dokładnie oczyszczone i, jeśli to konieczne, namoczone lub wstępnie ugotowane.

Przygotowanie marynowanej rusuli na zimę zaleca się w następujący sposób:

  • Wlać 1 kg czystych i posiekanych grzybów wodą w ilości 0,45 L i gotować przez 15-20 minut;
  • osusz bulion grzybowy i dodaj łyżeczkę cukru, łyżkę soli, liść laurowy i pieprzu;
  • zagotuj marynatę, dodaj szklankę 9% octu stołowego i zalej bulion grzybami;
  • gotuj grzyby przez pięć minut, a następnie wlej do czystych słoików i zwiń.

Russula: zbiory na zimę (wideo)

Russula solona „w wiosce” jest również bardzo dobra. To zajmie kilka kilogramów russula, dwie łyżki soli i świeżego czosnku. Obraną i dobrze umytą rusulę należy umieścić w czystej misce z zamkniętymi czapkami, polewając warstwy grzybów mieszaniną soli i posiekanego czosnku. Soloną rusulę należy umieścić w chłodnym miejscu. Grzyby będą gotowe do użycia za około tydzień. Taka zimna przekąska doskonale zachowuje aromat grzybów leśnych i doskonale nadaje się na każdą świąteczną ucztę.

Pin
Send
Share
Send