Lądowanie i opieka

Grzyby zimowe: opis wyglądu i różnic od grzybów fałszywych

Pin
Send
Share
Send


Ze względu na przyjemny i delikatny smak grzyby zimowe są aktywnie wykorzystywane do celów kulinarnych. Ich ciała owocowe są marynowane i solone, dodawane do zup i sosów. Chociaż grzyby stają się śluzowate po obróbce cieplnej, smakowitość się nie zmienia.

Wygląd grzybów zimowych

Drugą nazwą grzybów, wskazującą na ich cechy zewnętrzne, jest flammulina o aksamitnych nogach. Średnica płaskiego okrągłego kapelusza wynosi od 2 do 10 cm, a warstwa wierzchnia jest gładka, goła, śluzowa. Kolor jest żółty z dodatkiem pomarańczowego lub brązowego odcienia. Przy podwyższonej wilgotności środek staje się zauważalnie ciemniejszy niż krawędź z przezroczystymi paskami.

Młode osobniki mają krawędzie owinięte do wewnątrz, które, gdy grzyb starzeje się, prostują się. Ciekawą cechą jest to, że paleta kolorów owoców różni się w zależności od drewna gospodarza.

Płytki w kolorze białym lub jasnym kolorze ochry mogą być dowolne lub połączone z nogą. Im starszy owoc, tym kolor talerzy jest ciemniejszy i szerszy. Miąższ mięsistej czapki jest jasnożółty, emanujący przyjemnym aromatem grzybowym. Noga ma kształt cylindryczny i ma elastyczną i gęstą strukturę. Gdy płód staje się lekko zgięty. U podstawy aksamitny z ciemnobrązowym kolorem. Górna część jest zauważalnie lżejsza.

Gdzie rosną grzyby zimowe w Rosji

Flammulina osiedla się w każdym miejscu o klimacie umiarkowanym, gdzie znajduje się masyw drzew o osłabionych drzewach. Może to być las, park, ogród lub zwykła ulica. Grzyb woli pasożytować na twardym drewnie. W rezultacie drzewo wysycha i umiera.

Zamrożone tkaniny czapek zmieniają się w szkło, ale rozmrażają wiosenną odwilżą, tracąc swoją kruchość. Zarodniki powstają na żywych płytkach, gotowe do kiełkowania. Wiatr przenosi proszek zarodników, przyczyniając się do przesiedlenia grzybów, tworząc nowe kolonie w uszkodzonych obszarach kory. Zakażenie drzew ogrodowych ma szkodliwy wpływ na cały ogród, dlatego zaleca się zniszczenie dotkniętych części drzewa lub krzewu i potraktowanie miejsc nacięć i pęknięć ogrodowym var.

Gdzie zbierać grzyby zimowe (wideo)

Sezon i zasady zbierania grzybów zimowych

Flammulina występuje przez cały rok. Jednak w ciepłym sezonie przynosi mniej owoców. Szczyt zbiorów występuje w najzimniejszych miesiącach: od listopada do lutego. Są chwile, kiedy plon grzybów obserwuje się w maju.

Wzrost grzybów zimowych rozpoczyna się, gdy temperatura spadnie do 10 stopni. Kochają chłodną i deszczową pogodę. W mroźnych czasach owoce zamrażają się, a podczas rozmrażania nadal rosną, a rozmrożone owoce nie tracą elastyczności i smaku.

Jasna pomarańczowa wiązka owoców o różnych rozmiarach często znajduje się na wysokości większej niż 3 m, co utrudnia ich zebranie. Najwygodniej jest zbierać grzyby rosnące na pniakach.

Przed wyruszeniem na zimowe trofea Zaleca się przeczytanie ważnych zasad zbierania grzybów:

  1. Nie trzeba wyrywać bardzo małych grzybów.
  2. Owocnik musi zostać odcięty u podstawy, nie uszkadzając grzybni.
  3. Podarte grzyby należy oczyścić z gruzu przed umieszczeniem w koszu lub wiadrze.
  4. Nie możesz brać owoców, których ciało jest uszkodzone, ponieważ zawierają niebezpieczne i toksyczne substancje.
  5. Lepiej wkładać grzyby do kosza z opuszczonymi czapkami.

Nie zaleca się przechowywania świeżych grzybów przez długi czas. Muszą zostać przetworzone natychmiast.

Skład i smak grzybów zimowych

Pomimo tego, że miodowe agariki należą do warunkowo jadalnej kategorii grzybów, są znane ze swoich korzystnych właściwości. Zawierają:

  • witaminy;
  • aminokwasy;
  • minerały.

Dzięki zawartości fosforu, wapnia, magnezu, cynku, miedzi i dużej ilości białka występującego w owocach, zastosowanie grzybów pomaga w leczeniu i zapobieganiu wielu dolegliwościom. Zawartość składników leczniczych pomaga zapobiegać rakowi.

Miąższ grzybów jest delikatny, a smak przyjemny. Doskonale nadają się do solenia, marynowania, smażenia i gotowania. Zimowe grzyby można stosować jako nadzienie do ciast, dodawać do mięsa i sałatek. Chociaż dania grzybowe są bardzo smaczne, niektórzy kucharze ich nie lubią ze względu na nieprzyjemny śliski wygląd.

Jak odróżnić zimowego grzyba od fałszywych gatunków

Wybierasz się na ciche polowanie ważne, aby pamiętaćże istnieją niejadalne i trujące gatunki grzybów, podobne do jadalnych przedstawicieli. Aby nie zatruć się podwójnymi miodowymi muchomorami, należy mieć pewną wiedzę, która pomoże odróżnić fałszywego grzyba od owocu nadającego się do spożycia.

  1. Jadalny wygląd jest w górnej części nogi błoniastym pierścieniem, podobnym do spódnicy.
  2. Młode jadalne grzyby mają małe ciemne łuski na kapeluszach, które znikają, gdy dorosną.
  3. Kolor fałszywych okazów jest znacznie jaśniejszy.
  4. Zapach zimowego grzyba jest przyjemniejszy niż od jego fałszywego przedstawiciela, który pachnie pleśnią.
  5. Kremowy kolor talerzy pod czapką jadalnych grzybów różni się od zielonkawych lub oliwkowo-czarnych talerzy gatunków niejadalnych.

Główną cechą odróżniającą grzyba zimowego od jego odpowiedników jest czas owocowania.

Funkcje grzybów zimowych (wideo)

Podstawowe cechy przetwarzania i przygotowania grzybów zimowych

Pierwszym krokiem jest oczyszczenie grzybów z gruzu. Aby ułatwić oddzielenie przylegających liści i chwastów, grzyby miodowe należy zalać zimną wodą i przykryć prasą. Wodę należy osolić, a następnie larwy i owady opuszczą owoce. W słonej wodzie owoce nie powinny przekraczać trzech godzin. Następnie spłucz je czystą wodą. Aby uniknąć deformacji, należy je wyciągnąć ze zbiornika durszlakiem. Śmieci, które pozostają na owocnikach, należy usunąć nożem, a także odciąć uszkodzone i ciemne obszary.

Obróbka cieplna grzybów zimowych powinna trwać co najmniej 40 minut. Do zupy grzybowej zaleca się stosowanie wyłącznie kapsli zawierających białko. Mrożony lub suszony produkt roślinny toleruje długotrwałe przechowywanie. Solone grzyby nie mogą być przechowywane dłużej niż rok, ponieważ zwiększa się ryzyko zarażenia botulizmem. Do solenia należy używać tylko gorącej marynaty.

Funkcje uprawy grzybów zimowych w ogrodzie

Wbrew opinii, że niezależna uprawa grzybów miodowych wymaga dużego wysiłku, ich hodowla nie jest trudna.

W naturalnych warunkach grzyby rosną na martwym drewnie lub zepsutym drewnie.. W związku z tym konieczne jest stworzenie warunków na działce ogrodowej jak najbliżej warunków naturalnych. Ponieważ agariki miodne nie osadzają się na wszystkich gatunkach drzew, należy przygotować pniaki olchy, brzozy, buku, osiki, wierzby, klonu, topoli, dębu i jesionu. Najbardziej odpowiednie są zgniłe lub lekko zgniłe pniaki z pęknięciami w korze. Takie drewno pozwoli na lepsze zapuszczenie zarodników.

Jak gotować grzyby (wideo)

Jeśli tułów nie ma wiórów, należy je wykonać z siekierą w górnej części i po bokach. Niskie pniaki (do 30 cm) należy umieścić w wodzie na kilka godzin, a następnie wykopać w obszarze planowanym do uprawy grzybów. Lepiej wybrać miejsce zacienione i o wysokiej wilgotności. Głębokość kopania dobierana jest w zależności od długości lufy. Możesz zakopać do góry połowę lub prawie cały kikut.

Grzybnię hodowlaną można kupić w wyspecjalizowanych punktach sprzedaży lub pozyskać niezależnie. Do tych celów odpowiednie są instancje z masywnymi czapkami. Grzyby należy namoczyć w wodzie i pozostawić na kilka godzin. Następnie musisz leczyć pnie wodą i rozłożyć czapki. Położyć mech lub trociny na wierzchu. Żniwa pojawią się dopiero po 2-3 latach. W lecie drewno należy zwilżyć, w przeciwnym razie grzybnia wyschnie. Grzyby miodne mogą rosnąć przy całkowitym braku oświetlenia. W takim przypadku ich kolor zmieni kolor na biały, ale smak pozostanie taki sam.

Grzyby zimowe są w stanie wytrzymać ogromne zanieczyszczenie środowiska. Ten wykluły się gatunek uważany jest za jedyny zdolny do wzrostu w centralnej części dużego miasta lub na poboczu autostrady. Ale zbieranie takich grzybów jest zabronione, ponieważ same gromadzą szkodliwe pierwiastki.

Pin
Send
Share
Send