Kwiaty

Nawozy fosforowe: znaczenie dla roślin i cech użytkowych

Pin
Send
Share
Send


Nawozy fosforowe należą do kategorii nawozów mineralnych. Ich wprowadzenie jest konieczne dla prawidłowego wzrostu i pełnego rozwoju roślin. Kompleksy zawierające fosfor mogą być reprezentowane przez różne związki, które mają różny wpływ na rośliny uprawne.

Znaczenie nawozów fosforowych dla rozwoju roślin

Fosfor należy do kategorii składników złożonych związków białkowychktóre są bardzo ważne w życiu różnych roślin ogrodowych, a także roślin ozdobnych i pastewnych. W wyniku ekspozycji na takie kompleksy białkowe oszczędza się zużycie wilgoci i zwiększa odporność roślin na warunki niskotemperaturowe.

Aplikacja z konieczności wymaga prawidłowego określenia dawki nawozu, ponieważ niedobór lub nadmierne stosowanie fosforu jest szkodliwe dla roślinności.

Między innymi podstawowe czynniki wpływające na definicję potrzeba wprowadzenia fosforu, co następuje:

  • ważna jest głębokość wbudowania składników aktywnych. Cechą kwasu fosforowego jest jego zdolność do poruszania się. Górne warstwy gleby bardzo często szybko wysychają, więc niedostatecznie głębokie zastosowanie nie pozwala systemowi korzeniowemu roślin na pełne wchłonięcie składników;
  • wprowadzenie kompleksów azotowo-fosforowych w glebie pozwala bardzo znacząco poprawić jej cechy biologiczne i parametry fizyczne, co korzystnie wpływa na procesy wzrostu i kształtowanie plonu;
  • fosfor aktywnie uczestniczy w procesach bakteryjnych i koloidowo-chemicznych, dlatego pomaga zwiększyć poziom wytrzymałości cech strukturalnych gleby. Gleby charakteryzujące się wystarczającą ilością tego pierwiastka mają dobrą strukturę i charakteryzują się zwiększoną aktywnością wszystkich procesów biologicznych.

Głównymi nawozami fosforanowymi są rudy apatytowe zawarte w minerałach fosforanowych. Do chwili obecnej stosuje się kilka metod produkcji nawozów na bazie fosforu. W pierwszym przypadku wytworzone kompleksy są całkowicie gotowe do użycia.

Druga opcja charakteryzuje się tworzeniem produktów pośrednich w postaci fosforu elementarnego i kwasu fosforowego, które są wykorzystywane w produkcji nawozów.

Nawozy fosforowe: funkcje aplikacji (wideo)

Zewnętrzne objawy i przyczyny niedoboru fosforu

Niedobór niektórych elementów jest wyraźnie widoczny. Głód fosforu jest trudniejszy do zauważenia niż azot, ale całkiem możliwe jest niezależne określenie przez następujące, bardzo charakterystyczne znaki zewnętrzne:

  • w przypadku braku pierwiastka zabarwienie liści roślin ogrodowych i liści roślin ogrodniczych ma zbyt ciemnozielone lub niebieskawe zabarwienie;
  • z lekkim brakiem liście stają się wyblakłe i matowe;
  • wyraźnemu brakowi pierwiastka najczęściej towarzyszy nie tylko zmiana intensywności zabarwienia liści i ogonków, ale także pojawienie się fioletowego lub wystarczająco wyraźnego purpurowego odcienia;
  • wraz ze śmiercią tkanki liściowej, pojawieniem się ciemnych, a czasem czarnych, licznych plam;
  • wszystkie suszące się liście są ciemne, prawie czarne, wybarwiają się nietypowo dla gatunku i odmiany, a okresy kwitnienia i dojrzewania rośliny są znacznie zahamowane;
  • pierwsze oznaki niedoboru fosforu pojawiają się początkowo na starszych lub niższych liściach.

Należy zauważyć, że niedobór fosforu może wystąpić na każdym rodzaju gleby, ale najczęściej obserwuje się go na glebach zbyt kwaśnych, które są bogate w wysokie poziomy mobilnych form glinu i żelaza, a także na glebie sodowo-bielicowej i glebie czerwonej.

Naturalne metody kompensacji braku fosforu w uprawach warzywnych i ogrodniczych

W warunkach nowoczesnego ogrodnictwa domowego i ogrodnictwa najczęściej stosuje się metodę siewu wzbogacającą glebę w fosfor. W tym celu stosuje się gotowe rodzaje nawozów zawierających fosfor, dzięki którym poprawa gleby jest nie tylko szybka, ale także tak efektywna, jak to możliwe. Pierwiastki wprowadzone w pobliżu nasion w małej dawce zwiększają początkowy wzrost i przyspieszają powstawanie sadzonek, a także bardzo zauważalnie zwiększają wydajność. Wprowadzenie takich elementów w szeregu może zwiększyć odporność na główne niekorzystne czynniki zewnętrzne.

Głównym zastosowaniem jest wyeliminowanie niedoboru fosforu w procesie odżywiania roślin w sezonie wegetacyjnym. Tempo takiego zastosowania różni się w zależności od wskaźników żyzności gleby i cech botanicznych uprawianych roślin. W przypadku owoców i roślin przemysłowych wymagana jest wyższa stawka, w przypadku kukurydzy, ziemniaków, warzyw i pasz - średnia stawka.

 

Minimalna ilość jest odpowiednia do uprawy zbóż i roślin strączkowych. Możliwe jest zwiększenie skuteczności takiego górnego opatrunku przy użyciu elementów co trzy do czterech lat. Opatrunek dolistny ma wartość pomocniczą i dobrze kompensuje niedobór pierwiastka, który stwierdzono podczas oględzin roślin.

Należy zauważyć, że atmosfery nie można uznać za zbiornik fosforu, a głównym naturalnym źródłem są skały i stuletnie złoża geologiczne. Skały zawierają mineralny rodzaj fosforu, który z hydrosfery podczas hiperpogenezy osiada w płytkiej wodzie lub tworzy muł głębinowy. Pierwiastkiem wchodzącym do gleby są pozostałości pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, a także skała macierzysta. Nieznaczna część pochodzi z opadów atmosferycznych i pyłu, a także w sposób antropogeniczny.

Wskaźniki nawożenia (wideo)

Rodzaje i cechy stosowania nawozów fosforowych

Nawozy zawierające fosfor przyczyniają się do powstawania jajników w uprawach owocowych i jagodowych, a także znacznie zwiększają zimotrwalość roślin. Takie kompleksy żywieniowe mogą być reprezentowane przez różne typy:

  • rozpuszczalne kompozycje w postaci superfosfatu są wprowadzane do gleby wiosną i jesienią i doskonale łączą się z innymi rodzajami nawozów mineralnych;
  • trudno rozpuszczalne kompozycje w postaci fosforanowej mączki kamiennej i kostnej, które wprowadza się wyłącznie w okresie jesiennym;
  • nierozpuszczalne kompozycje w postaci osadu i tomoshlag, przeznaczone wyłącznie na zbyt kwaśne gleby i stosowane do kopania lub sadzenia i przygotowania gleby przed siewem. Tomshaslak nie może być mieszany z żadnym nawozem amoniakalnym.

Prosty i podwójny superfosforan, który jest wytwarzany w postaci wygodnych małych granulek, które są stosowane w razie potrzeby w celu wzbogacenia gleby lub w celu nawożenia dolistnego, są również szeroko stosowane w ogrodnictwie domowym. Proste lub podwójne superfosforany zaleca się stosować razem z humusem.

Również mąka fosforowa jest bardzo popularna wśród domowych ogrodników i ogrodnikówstosowany oddzielnie od składników takich jak wapno, wapń i popiół drzewny. Skała fosforanowa jest wprowadzana do kwaśnych gleb. W glebach o odczynie obojętnym i zasadowym nawozy fosforowe bardzo słabo rozpuszczają się i praktycznie nie są wchłaniane.

Intensywność technologii rolniczej i długoterminowa uprawa roślin ogrodowych lub ozdobnych w jednym miejscu przyczyniają się do zubożenia gleby. Terminowe zastosowanie odpowiednio dobranych nawozów mineralnych zawierających fosfor pozwala uzyskać wysoką wydajność niezależnie od rodzaju gleby.

Rodzaje nawozów (wideo)

Obejrzyj wideo: #16 nawozy nonstop - NAWÓZ HOLIST AGRO PK 15-30 (Sierpień 2020).

Pin
Send
Share
Send