Kwiaty

Kwiat dzwonka: opis gatunków i zalecenia dotyczące uprawy

Pin
Send
Share
Send


Kwiat dzwonka atrakcyjnie i stale kwitnie, dzięki czemu stał się powszechny w hodowli ogrodowej. Pomimo dość prostej struktury, wszystkie kwiaty podobne do dzwonów są aktywnie wykorzystywane w dekoracji krajobrazu.

Bell: jak wygląda kwiat i jego botaniczny opis

Łacińska nazwa to Campanula. Należy do rodzaju roślin zielnych i rodziny Campanulaceae z klasy dwuliściennej. In vivo rośnie na Kaukazie i Syberii, w Azji i Europie. Informacje o środowisku są bardzo obszerne, podobnie jak obszar dystrybucji.

Gatunki polne i łąkowe są szeroko rozpowszechnione w naszym kraju prawie wszędzie. Ponadto roślina zamieszkuje obszary alpejskie, pustynne i skaliste, a także strefy górskie. Rośliny wieloletnie mają całe naprzemienne liście, a także niebieską lub fioletową koronę w kształcie dzwonu. Niektóre gatunki kwitną, tworząc fioletowe lub białe kwiaty. Nasiona powstają w owocach w kształcie pudełka.

Opis popularnych gatunków dzwonów (wieloletni ogród Campanula)

W sumie obecnie istnieje około czterystu różnych gatunków, które mogą nieznacznie różnić się pod względem podstawowych cech zewnętrznych. Jednak najpopularniejsze uprawy domowe i ogrodowe nie są tak liczne.

Niezniszczalny dzwon (Campanula fragilis)

Kultura Ampel ma cienkie pędy, okrągłe i drobno ząbkowane liście. Podstawa pędu ma kształt serca. Jasnoniebieskie kwiaty powstają wiosną lub latem.

Galeria zdjęć





Brzoskwiniowy liść

Sampanula rersicifolia odnosi się do bylin zielnych o wrzecionowatym, ukośnym, włóknistym korzeniu i wyprostowanym, prostym, rzadko rozgałęzionym, nagim, lekko żebrowanym pniu. Liście są naprzemienne, wąskie, liniowe lub lancetowate, ciemnozielone i błyszczące. Niebieskie, niebiesko-fioletowe lub jasnofioletowe kwiaty znajdują się na krótkich szypułkach i zbierają się w jednostronnym wierzchołkowym kwiatostanie. Okres masowego kwitnienia występuje w środku lata.

Campanula isosifolia (Campanula isophylla)

Roślina zielna o wysokości nie większej niż 25-30 cm, z cienkimi i opadającymi pędami. Najczęściej uprawiany jako kultura ampelowa w doniczce na bufor. Liście są zielone, zaokrąglone, lekko rzeźbione wzdłuż krawędzi, umieszczone na długich sadzonkach. Kwiaty są liczne, o średnicy do 40 mm, białe i niebieskie.

Dzwon liściasty

Sampanula latifolia to kultura zielna do 1,2 wysokości z silnym i dobrze rozwiniętym kłączem i pogrubionymi bocznymi korzeniami w kształcie wrzeciona. Część łodygi jest naga, cylindryczna, z podłużnymi, jajowatymi liśćmi, charakteryzującymi się rzadkim i miękkim, dwustronnym pokwitaniem. Kwiatostany korzeniowe są reprezentowane przez duże, fioletowe kwiaty. Po kwitnieniu powstają owoce w kształcie pudełka z jasnobrązowymi nasionami w kształcie jajka.

Dzwon karpacki (C. carpatica)

Roślina wieloletnia wyróżnia się cienką częścią łodygi o wysokości nie większej niż 25-30 cm, która nie ma liści. Pędy w kształcie krzewów o średnicy do 30 cm Liście w kształcie jajka. Kwiaty w kształcie lejka, średniej wielkości, o średnicy do 50 mm, kolor niebieski, fioletowy lub biały. Kwitnienie jest długie i obfite.

Dzwon ma mleczny kwiat (C. lactiflora)

Ozdobna bylina o prostych i dobrze liściastych, rozgałęzionych łodygach o wysokości do półtora metra. Ma zrootowany system korzeniowy. Górne liście są typu siedzącego, jajowate, podłużne, w formie podwójnie ząbkowanej. Dolne liście znajdują się na krótkich ogonkach. Duże kwiatostany racemose są reprezentowane przez pachnące kwiaty o mlecznobiałym kolorze, o średnicy do 40 mm.

Campanula Portenschlaga (C. portenschlagiana)

Dzwon Portenschlag jest jednym z najbardziej popularnych gatunków wśród ogrodników amatorów, który nie wymaga specjalnej opieki i charakteryzuje się wysokimi wskaźnikami dekoracyjnymi. Bardzo pospolita kultura wieloletnia ma liście w kształcie serca z charakterystycznymi poszarpanymi krawędziami i kwitnie przez długi czas, od maja do września.

Dzwonek

Samranula punctata to wieloletnia kultura z raczej cienkim i włóknistym kłączem. Część łodygi jest prosta, ma nieco ponad pół metra wysokości, owłosiona, prosta, wiecha rozgałęziona w górnej części, szorstka i cylindryczna. Liście są owłosione, jaśniejsze w dolnej części. Liście są liczne.

Owalne liście korzeniowe charakteryzują się obecnością czerwonych owłosionych ogonków. Liście łodygi z krótkimi ogonkami lub siedzącym typem, jajowate. Kwiaty dużych rozmiarów, opadające, umieszczone na długich szypułkach, z pokwitaniem. Kwitnienie jest obfite, przypada na środek lata.

Terry Campanulas (C. cochlearifolia)

Dzwon frotte - bardzo rozpowszechniona odmiana kultury dekoracyjnej w ogrodnictwie domowym. Jest to wariant Ekwiwalentu Kapmanula. Hybrydową formę uzyskano krzyżując gatunki karpackie (C. carratis) z gatunkami lacustifolia (C.cochlearifolia). Krzaczasta roślina jest usiana kwiatami frotte w różnych kolorach. Odcienie płatków mogą różnić się od białego do fioletowego. Część łodygi jest cienka i elastyczna, z rzeźbionymi licznymi liśćmi.

Inne odmiany

Są inne, rzadziej spotykane, ale nie mniej atrakcyjne odmiany dzwonów dekoracyjnych:

  • forma hybrydowa Sarastro o wysokości krzewu 40–60 cm i szerokości nie większej niż 30–45 cm Dość zwartą kulturę wyróżniają duże liczne kwiaty o jasnym fioletowym kolorze. Silne szypułki nie trzeba wiązać;
  • widok piramidalny jest znany wielu Pas Wenus. Ta wieloletnia roślina o wysokości do półtora metra ma gładką i nierafinowaną część łodygi z zielonymi liśćmi i licznymi kwiatami;
  • różnorodność Bernice różne kwiaty frotte o ciekawym i dość intensywnym kolorze. Wysokość i szerokość krzaka nie przekracza pół metra. Nasycone kwiaty bzu z płatkami, które bardzo skutecznie wyginają się na zewnątrz, w kierunku łodygi. Szypułki są odporne, a rzeźbione ciemnozielone liście mają nieco szorstką powierzchnię;

Dzwony: odmiany (wideo)

  • różnorodność Pożarski - roślina jest bardzo bezpretensjonalna, obfita i długo kwitnie, stosunkowo wysoka. Część nadziemna jest reprezentowana przez długie pędy. Kwiaty są liczne, w kształcie gwiazdy;
  • różnorodność Tarczyca lub „Kolczasty” często stosowany do przygotowania bukietów i charakteryzuje się wyprostowanym, mocnym, prostym, rowkowanym, czerwonawym, gęsto i krótkim włosiem włosa. Liście korzeniowe są zbierane w gęstym i leżącym wylocie. Liście łodygi są bardzo blisko siebie rozmieszczone, liczne, liniowo-lancetowate, spiczaste i całkowicie brzeżne. Liczne kwiaty siedzącego typu są zebrane w gęsty, cylindryczny lub piramidalny kolec o wysokości nie większej niż ćwierć metra;
  • klasa Pantaluns odnosi się do roślin wieloletnich, których część nadziemna ma nie więcej niż pół metra wysokości. Charakterystyczną cechą są podwójne kwiaty o dość dużym rozmiarze;

  • Odmiana kaukaska „Sarmacki” mało znany, ale bardzo wysoce dekoracyjny. Dorasta do 0,4 m lub trochę więcej. Liczne atrakcyjne kwiaty mają bardzo delikatny zapach miodu;
  • skalnica dzwonowa (C.saxifrāga) - zwarta roślina zielna o wysokości nadziemnej nie większej niż 50 mm, lekko owłosione, ząbkowane liście i kwiaty w kształcie dzwonu o ciemnym odcieniu niebiesko-fioletowym;
  • różnorodność „Długa kolumna” - roślina ma średnią wysokość, wysokość nie większą niż 30 cm. Ulotki mają bardzo atrakcyjny kształt serca. Kwiaty tworzą długi i wąski, kolczasty pędzel, gruby niebiesko-fioletowy lub głęboki niebieski. Kwitnienie występuje w okresie od maja do końca czerwca. Kultura jest szeroko stosowana w projektowaniu kamienistych wzgórz, a także sadzona na krawężnikach i używana do cięcia, aby zrobić miniaturowe bukiety.

Funkcje rosnących dzwonów (wideo)

Również ogrodnicy są bardzo dobrze znani „Chilijski dzwon” lub lapgeria z pojedynczymi pojedynczymi kwiatami i podobnymi do drucianych, niebieskawo-zielonych, silnie rozgałęzionych gałęzi o wysokości do dziesięciu metrów. Dzwon wygląda na zatłoczony lub roślina Frey wygląda bardzo ładnie.

Uprawa dzwonu z nasion: technologia i czas

Materiał siewny dzwonów nie jest wymagany do zapewnienia obowiązkowego przygotowania przedsiewnego. Nasiona można wysiewać bezpośrednio na klombach w otwartym terenie około maja lub października. Jednak w celu uzyskania obfitego i bujnego kwitnienia w roku siewu zaleca się hodowanie ozdobnej byliny w standardowej metodzie sadzonek. W tym celu nasiona wysiewa się w marcu w pojemnikach do sadzenia wypełnionych luźną i pożywną, przepuszczalną mieszanką gleby.

Najlepiej sprawdzone odżywcze podłoże do sadzenia oparte na glebie próchnicznej i błotnistej, a także gruboziarnisty czysty piasek zmieszany w proporcji 3: 6: 1. Materiał siewny jest lekko dociskany do powierzchni dobrze zwilżonej gleby. Uprawy są koniecznie pokryte przezroczystą folią z tworzywa sztucznego stworzyć efekt cieplarniany. W warunkach temperaturowych na poziomie 18-20ºC i regularnym natryskiwaniu masowe pędy pojawiają się po około kilku tygodniach.

Po pojawieniu się pędów masowych należy usunąć osłonę foliową i zainstalować pojemnik z sadzonkami w jasnym i ciepłym miejscu, które należy chronić przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych. Standardowa pielęgnacja sadzonek kwiatowych polega na regularnym nawadnianiu osiadłą wodą o temperaturze pokojowej, a także płytkim spulchnieniu gleby.

Po pojawieniu się pierwszych prawdziwych ulotek sadzonki kultury dekoracyjnej muszą się wysikać do poszczególnych doniczek o średnicy 10-12 cm. Około kilku tygodni po nurkowaniu zaleca się karmienie sadzonek specjalnym roztworem na bazie złożonego nawozu.

Sadzenie sadzonek na stałe miejsce odbywa się w ostatniej dekadzie maja lub na początku lata. Znaczna część odmian należy do bardzo kochających światło bylin ozdobnych, dlatego do sadzenia musisz wybrać obszary dobrze oświetlone przez słońce. Skład gleby odpowiedniej do uprawy roślin może również różnić się w zależności od gatunku i cech odmianowych.

W większości przypadków zaleca się wyznaczenie obszarów pod zasadzenie obojętnych lub lekko zasadowych, ale koniecznie dobrze przepuszczalnych gliniastych gleb.

Przygotowanie do sadzenia ciężkich gleb wymaga dodania piasku i próchnicy, a na glebach zubożonych w obszary bogate w składniki odżywcze należy stosować wilgotną glebę i podstawowe nawozy. Nigdy nie kopuj świeżego obornika i dużej ilości torfu podczas kopania., ponieważ w tym przypadku ryzyko uszkodzenia ozdobnej rośliny wieloletniej przez infekcje grzybicze jest znacznie zwiększone.

Opieka nad rośliną kwitnącą nie jest trudna nawet dla początkujących amatorskich ogrodników. Wystarczy systematycznie przeprowadzać działania nawadniające, regularnie spulchniać glebę i usuwać roślinność chwastów, a także zapewnić podwójny opatrunek z podstawowymi złożonymi nawozami.





Jak dbać o dzwony (wideo)

Dzwonek ogrodowy jest ulubioną rośliną kwitnącą nie tylko dzieci, ale także wielu dorosłych. Ta bardzo bezpretensjonalna i dekoracyjna kultura jest idealna nie tylko do ozdabiania okolic, ale od wielu lat jest uprawiana z wielkim sukcesem w uprawie kwiatów w pomieszczeniach.

Pin
Send
Share
Send