Rośliny

Ripsalis: opis rodzajów i zasad opieki w domu

Pin
Send
Share
Send


Ripsalis należą do rodzaju kaktusów epifitycznych, które rosną wystarczająco dobrze w domu i absolutnie nie wymagają specjalnej troski. Wszyscy typowi przedstawiciele takich kaktusów w kwiaciarni domowej są najczęściej nazywani jemio-kaktusami, a wiele gatunków z powodzeniem łączy niewymagające warunki wzrostu i wysoką dekoracyjność.

Ripsalis: opis botaniczny

Rodzaj Ripsalis (Rhipsalis Gaertn.) Ma około sześćdziesięciu gatunków należących do rodziny kaktusów. Krajowe ozdobne byliny to lasy tropikalne w Brazylii. Charakterystyka morfologiczna może być bardzo zmienna. Powietrzna część rośliny może być mniej więcej wyprostowana lub rozprzestrzeniająca się.

Główne formy są zaokrąglone, kanciaste i płaskie, dość soczyste części łodygi. Większość gatunków nie ma kolców. Kwitnienie jest stosunkowo rzadkie. Kwiat jest mały, o średnicy w obrębie jednego centymetra, biały lub białawo-żółty. Jedyny gatunek o czerwonych kwiatach jest znany. Owoce to białawe, różowe, czerwone lub żółte jagody.

Ripsalis pielęgnuje w domu

Aby uzyskać kwitnienie, kultura pokojowa musi zapewniać jasne i rozproszone oświetlenie okien w kierunku wschodnim. Latem doniczkową roślinę można zabrać na zewnątrz, osłaniając przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych i chroniąc przed opadami atmosferycznymi.

Etap aktywnego kwitnienia występuje w okresie wiosenno-letnim., dlatego roślina będzie wymagała obfitego nawadniania osiadłą wodą w temperaturze pokojowej. W miesiącach jesiennych i zimowych podczas fazy odpoczynku należy ograniczyć środki nawadniające, ale nie należy dopuścić silnego suszenia gleby.

Ripsalis należy karmić tylko w okresie wiosenno-letnim, raz na dwa tygodnie, nawozami fosforowo-potasowymi z minimalną ilością azotu. Na etapie aktywnej wegetacji kultura dekoracyjna musi zapewniać reżim temperaturowy w zakresie 18-20okołoC. Zimą temperaturę należy obniżyć do 14-15okołoC.

Uprawa Ripsalis (wideo)

Opis popularnych widoków

Pomimo faktu, że wiele rodzajów Ripsalis jest w stanie rosnąć wyłącznie w naturalnych, naturalnych warunkach, niektóre są dość dobrze przystosowane do uprawy w uprawie kwiatów w pomieszczeniach.

Ripsalis cassuta

Gatunek ten jest zawieszoną soczystą rośliną o wystarczająco długich i miękkich pędach. Kultura wewnętrzna kwitnie bardzo pięknie w ostatniej dekadzie wiosny. Ripsalis Kassutha charakteryzuje się tworzeniem opadających, cylindrycznych pędów, których długość często osiąga trzy metry. Kwiaty są zielonkawo-białe lub biało-kremowe, pachnące. Po kwitnieniu powstają czerwone jagody.

Ripsalis Cereusculus

Cereusculum ripsalis (R.cereuscula) ma długie i cienkie pędy, podzielone na krótkie i mięsiste, silnie rozgałęzione segmenty. Segmenty o długości do 10 cm rozciągają się od podstawy rośliny, podzielone u góry na mniejsze części, które są rozmieszczone w różnych kierunkach. Zimą tworzą się małe, zabarwione na biało kwiaty z lekkim różowawym odcieniem. Płatki są wąskie, z ostrzeniem na końcach. Kwitnienie jest dość rzadkie w uprawie kwiatów w pomieszczeniach.

Mieszanka Ripsalis

Gatunek ten jest szczególnie często uprawiany w domu. Bezpretensjonalna roślina wieloletnia ma cienkie, łączone, wiszące części łodygi, dzięki czemu powstaje bardzo interesujący i wysoce dekoracyjny efekt. Mieszanka gatunków kwitnących jest rzadka, małe i niepozorne kwiaty o białawym zabarwieniu.

Inne odmiany

Domowi ogrodnicy-amatorzy często uprawiają inne rodzaje ripsalis wewnątrz:

  • Barchela (R burchellii) z trzonami pierwotnymi o długości 60 cm i trzonami końcowymi o długości do 60-70 mm o średniej średnicy kilka milimetrów;
  • owłosione (R.capilliformis) - ampułkowa roślina ozdobna dobrze znana hodowcy, która ma miękkie i cienkie, rozgałęzione łodygi i małe, białawe kwiaty;
  • Gobeliana (R.goebeliana) ma zaokrąglone i spłaszczone segmenty pierwotne, a także segmenty końcowe o szerokości do 30 mm;
  • perwersyjne (R.crispata) - krzaczasta roślina z szerokimi segmentami w kształcie liścia, o długości nie większej niż 10-11 cm;
  • Lindbergh (R.lindbergiana) - ma długie i opadające pędy, które są reprezentowane przez długie pierwotne i krótkie wtórne segmenty;
  • mesembryanthemoid (R.mesembryanthemoides) - bylina wewnętrzna, przypominająca świerkowe gałęzie z zaokrąglonymi wtórnymi segmentami z wyglądu;
  • zaokrąglone (R.teres) - odnosi się do kategorii silnie rozgałęzionych bylin posiadających cylindryczne wyprostowane i wiszące pędy oraz małe, żółtawo zabarwione kwiaty;
  • pryzmatyczny (R.prismatica) - gatunek rozgałęziony, który ma silną cylindryczną łodygę z wielopłaszczyznowymi pędami i białawymi nieatrakcyjnymi kwiatami;
  • pusta (R. cassutha) - charakteryzuje się obecnością cienkich, połączonych, wiszących pędów i małych, niezbyt atrakcyjnych kwiatów.

Cięcie Ripsalis (wideo)

Jak i kiedy przeszczepić Ripsalis

Konieczne jest przeszczepianie kultury wewnętrznej Ripsalis nie tylko w odpowiednim czasie, ale także poprawnie, przestrzegając następujących zaleceń:

  • przeszczep przeprowadza się dopiero po całkowitym kwitnieniu;
  • doniczka powinna być płytka;
  • podłoże do sadzenia powinno być wystarczająco luźne i przewiewne, w oparciu o darń i glebę liściastą, wióry torfowe i ceglane, a także średnioziarnisty piasek;
  • Dozwolone jest stosowanie gotowych gleb odpowiednich do uprawy kaktusów do sadzenia i przesadzania.

Młode rośliny domowe muszą być przesadzane co roku, podczas gdy starsze i większe okazy wymagają przesadzania co trzy do czterech lat. Podczas przesadzania bardzo ważne jest, aby pamiętaćże bez względu na rodzaj, szypułka ma bardzo słaby system korzeniowy i delikatne pędy, dlatego należy ostrożnie przesadzić ozdobną bylinę.

Po przejęciu zaleca się przesadzenie rośliny tak szybko, jak to możliwe. Ta reguła agrotechniczna wynika z niezdolności gleby transportowej do zapewnienia kulturze dekoracyjnej odpowiedniego odżywienia, które jest niezbędne do pełnego wzrostu i rozwoju na wszystkich etapach sezonu wegetacyjnego. Przesadzanie nowo nabytej rośliny można wykonać niezależnie od pory roku.

Choroby i szkodniki

Z reguły ogrodnicy nie mają problemów z hodowaniem kaktusów epifitycznych w warunkach pokojowych. Jednak konieczne jest okresowe sprawdzanie ozdobnej byliny, aby wykluczyć następujące zmiany i uszkodzenia:

  • niewystarczające oświetlenie powoduje blanszowanie części łodygi rośliny i powoduje nadmierne wydłużenie, a także znaczne pogorszenie dekoracyjności;
  • niewłaściwa opieka może spowodować naruszenie formacji w nadziemnej części chlorofilu, tak zwaną chlorozę;
  • wszystkie rodzaje Ripsalis reagują bardzo boleśnie na nadmiar soli w podłożu glebowym, a także na wszelkie zmiany temperatury gleby w doniczce;
  • nadmierne podlewanie i podlewanie gleby często stają się główną przyczyną uszkodzenia kołnierza korzeniowego i systemu korzeniowego wieloletniej zgnilizny wewnętrznej;
  • zbyt niebezpieczne jest nadmierne zwilżenie gleby w doniczce późną jesienią lub zimą, gdy roślina nie potrzebuje częstego i obfitego podlewania;
  • stosunkowo często na powietrzną część dekoracyjnej kultury wewnętrznej wpływa szara zgnilizna, w której następuje zmiękczenie segmentów na pędach. Taka choroba powoduje nadmierną wilgotność w pomieszczeniu i niewystarczającą cyrkulację powietrza.

Od pasożytów roślinnych ripsalis może zostać uszkodzony przez robaki, które wysysają soki roślinne z części nadziemnej. Niewielką ilość szkodnika można usunąć wilgotną szmatką. W przypadku masowej zmiany konieczne będzie leczenie powietrznej części kultury lekami przeciwkokwasowymi.

Uszkodzenie powietrznej części odwiecznej kultury wewnętrznej jest nieco mniej powszechne. wciornastki i kleszczektóre mogą powodować silne i wyraźnie widoczne odkształcenie kwiatów, a także części łodygi i liści. W przypadku stwierdzenia takich szkodliwych czynników zaleca się natychmiastowe potraktowanie rośliny chemikaliami ogólnoustrojowymi. W tym okresie cały górny opatrunek koniecznie ustaje, a kategorycznie niemożliwe jest przeszczepienie.

Odmiany Ripsalis (wideo)

Ripsalis indoor to rośliny ampułkowe, których pędy składają się z dobrze określonych segmentów segmentów i słusznie należą do kategorii bezpretensjonalnych i wysoce dekoracyjnych roślin uprawnych, popularnych wśród ogrodników amatorskich. Niemniej jednak, aby zachować atrakcyjność zewnętrzną, tropikalna roślina wieloletnia musi być zapewniona z należytą starannością, umożliwiającą kulturze wyrażanie się w pełnym pięknie.

Pin
Send
Share
Send