Kwiaty

Róże stemplowe: wybór odmian, zasady formowania i cechy samodzielnego wsparcia dla krzewów

Pin
Send
Share
Send


Rosnące róże na łodydze to popularna opcja projektowania w ogrodzie, a takie formy projektowania krajobrazu są bardzo popularne w nowoczesnym ogrodnictwie ogrodniczym. Opieka nad takimi roślinami powinna być zgodna ze wszystkimi praktykami rolniczymi. Tylko w tym przypadku ogrodowa kultura dekoracyjna zadowoli hodowcę obfitym i długim kwitnieniem.

Charakterystyka róży standardowej

Za pomocą stempla z niemieckiego Stamm lub tułowia w botanice zwykle wyznacza się odcinek od szyi korzenia do pierwszych gałęzi szkieletowych. Róże stemplowe to niesamowite dzieło ludzkich rąk i obejmują system korzeniowy, część łodygi podkładki, a także potomek bujnej korony, w postaci której stosuje się krzewy lub sadzonki róż odmianowych. Standardowe róże płaczące są reprezentowane przez odmiany pnące szczepione na podkładce dzikiej róży na wysokości półtora metra.

Jak wyhodować standardowe róże (wideo)

Róże macierzyste są zwykle dzielone zgodnie z wysokością łodygi, co określa zakres możliwości ich zastosowania w ogrodnictwie domowym:

  • widok miniaturowy o wysokości 40–45 cm;
  • widok połowy pnia do 70-80 cm wysokości;
  • widok standardowy o wysokości w zakresie 90-110 cm;
  • płaczący lub kaskadowy wygląd o wysokości 120-170 cm.

Miniaturowy sztamb najczęściej służy jako podstawa do miniaturowych i kompaktowych róż okrywowych. Obficie kwitnące róże floribunda sadzi się na pół łodydze. Gatunkami łodyg mogą być herbaciane róże hybrydowe. Płacząca róża Stamba jest uzyskiwana na podstawie okrywowej, odmian pnących i Rambler.

Oryginalne sadzonki sprzedawane przez duże europejskie firmy, które uwzględniają różnorodne cechy kultury dekoracyjnej i stosują specjalne rodzaje standardowych zapasów, są szczególnie poszukiwane przez doświadczonych ogrodników.

Najlepsze i najpopularniejsze odmiany

Aby wyhodować tak niezwykle piękną roślinę ozdobną na własnej działce własnymi rękami, musisz poprawnie określić wybór odmiany i miejsce sadzenia. Należy zauważyć, że w naszym kraju wśród hodowców kwiatów miłośników, nie tylko obficie kwitnących, ale także bezpretensjonalnie pielęgnowanych, szczególnie odporne są najbardziej odporne rodzaje standardowych róż. Zaleca się również przeczytanie recenzji i opisu odmiany podanych przez doświadczonych ogrodników i hodowców.

Zasady lądowania

Standardowe róże najlepiej sadzić wiosną w stałym miejscu, w zależności od gleby i warunków klimatycznych od marca do połowy maja. Wstępnie należy przeprowadzić głębokie kopanie gleby w obszarze z usunięciem chwastów i resztek. W razie potrzeby stosuje się nawozy i odtleniacze. Lądowanie powinno odbywać się w obszarach dobrze oświetlonych i chronionych przed zastojem wiatru i wody:

  • wykopać lądowisko, którego wymiary przekroczą objętość ziemnej śpiączki sadzonej kultury dekoracyjnej;
  • odległość między wszystkimi posadzonymi standardowymi różami powinna wynosić około 90-100 cm;
  • Bardzo ważne jest przestrzeganie zasad pogłębiania szyi korzeniowej rośliny.

Sadzenie sprzedawane z otwartym systemem korzeniowym ma pewne cechy. Ważne jest również, aby pamiętać o następujących cechach sadzenia standardowej kultury dekoracyjnej:

  • dolne szczepienie, wykonane w szyjce korzenia, musi być zanurzone w połowie w glebie, a druga połowa powinna być umieszczona nad powierzchnią gleby;
  • na miniaturowych shtambami nie ma niższego szczepienia, dlatego lądowanie odbywa się zgodnie ze standardową technologią;
  • jeśli różowe drzewko ma wydłużone pędy jasnego zabarwienia, konieczne jest przycinanie sadzonek;
  • w trakcie sadzenia zaleca się lekkie przechylenie wysięgnika w kierunku położenia dolnego przeszczepu, po czym ustala się podparcie i wiązanie rośliny, aby nadać jej pozycję pionową.

Po posadzeniu przeprowadza się obfite podlewanie, a także ściółkowanie gleby w kręgach pnia i cieniowanie korony, aż roślina zostanie całkowicie ukorzeniona.

Jak sadzić standardowe róże (wideo)

Funkcje opieki

Aby dbać o standardowe róże powinny być prawie takie same jak w przypadku zwykłych form kultury dekoracyjnej:

  • gleba wokół łodygi musi być chroniona przed zalaniem i wysuszeniem przez ściółkowanie warstwą próchnicy lub zwilżonych wiórów drzewnych;
  • krzewy różane dla obfitego i długiego kwitnienia potrzebują jakości i regularnego podlewania;
  • podlewanie odbywa się ciepłą wodą, w specjalnych otworach, które powinny być wyposażone w koła tułowia;
  • po nawadnianiu bardzo ważne jest przeprowadzenie dokładnego, ale niezbyt głębokiego spulchnienia gleby;
  • kultura ozdobna potrzebuje kilku najlepszych opatrunków przez cały sezon wegetacyjny dzięki nawozom organicznym i mineralnym;
  • wiosną, bezpośrednio po przycięciu, glebę pni należy wzbogacić nawozami zawierającymi azot z dodatkiem próchnicy liści;
  • po pierwszej i drugiej fali kwitnienia do opatrunku wierzchniego stosuje się kompozycje mineralne i ciekłe związki organiczne;
  • w ostatniej dekadzie lata lub pierwszej jesieni krzewy róży należy karmić nawozem potasowo-fosforowym.

Przycinaj koronę standardowej róży wczesną wiosną, po uwolnieniu kultury dekoracyjnej ze schroniska zimowego, ale przed etapem aktywacji procesów wzrostu w nerkach. Prawidłowe i terminowe przycinanie pomaga poprawić zdrowie rośliny, wzmacnia pędy, a także pozwala uzyskać bujne kwitnienie i wysoce dekoracyjny kształt korony.

Samodzielne wsparcie

Nie tylko doświadczony, ale także początkujący hodowca wcale nie jest trudny do zapewnienia wysokiej jakości wsparcia dla samej kultury dekoracyjnej. Konstrukcja nośna musi mieć wystarczającą wysokość, co pozwoli jej skutecznie trzymać koronę rośliny. Forma i materiały do ​​produkcji podpory powinny być wybrane w zależności od cech krajobrazu miejsca i celów sadzenia kultury dekoracyjnej:

  • dekoracja budynków ogrodowych;
  • stworzenie zacienionego miejsca na relaks;
  • sadzenie centralnego elementu ogrodu kwiatowego lub wystroju ogrodu;
  • wdrożenie pionowego ogrodnictwa;
  • tworząc zielony żywopłot.

Zaleca się wybór rodzaju konstrukcji wsporczej w zależności od wielkości rośliny ozdobnej. Podczas uprawy róż o małej łodydze wystarczy użyć niskiego stalowego pręta. Większe łodygi mogą wymagać zastosowania specjalnych plastikowych podpór, które są zanurzone głęboko w ziemi, ale wysokość powinna wystarczyć do wzniesienia się powyżej najwyższych pędów rośliny.

Należy pamiętać, że drewniane słupy są mniej trwałe, ale tańsze. Takie projekty idealnie pasują do prawie każdego wystroju ogrodu, a także nie zakłócają pełnego wzrostu i rozwoju rośliny. Tworzenie metalowych konstrukcji wsporczych, zwłaszcza o nietypowym projekcie, może wymagać pewnych umiejętności w pracy ze spawarką. Ponadto metal ochładza się wystarczająco szybko w niskich temperaturach powietrza, co nie jest zbyt korzystne dla roślin.

Z reguły taśma izolacyjna służy do przymocowania rośliny do konstrukcji wsporczej, która bardzo dobrze się rozciąga i nie jest w stanie uszkodzić części macierzystej kultury. Łodyga rośliny powinna być przymocowana bezpośrednio pod koroną i u podstawy łodygi, na wysokości dziesięciu centymetrów nad ziemią.

Róże stempla: cechy grupy (wideo)

Róże stemplowe nie stanowią niezależnej grupy ogrodniczej i są wykorzystywane jako spektakularna technika dekoracji ogrodu. Możliwości dekoracyjnego zastosowania tego sztucznie stworzonego rodzaju kultury kwitnienia są bardzo szerokie i można je wykorzystać do projektowania klombów, terenów rekreacyjnych, bezpośrednich wsporników pionowych w postaci ścian, drabin, piramid i krat.

Pin
Send
Share
Send