Lądowanie i opieka

Grzyb wargi krowy (Dziewanna): cechy i cechy preparatu

Pin
Send
Share
Send


Jeden z najczęstszych grzybów blaszkowatych, warga krowy lub dziewanna, jest znany wielu zbieraczom grzybów jako cienka locha (Paxillus invutus). Dziewanna należy do rodziny świń i dopiero trzydzieści pięć lat temu została uznana za trującą.

Opis i charakterystyka

Opis grzyba, który oprócz oficjalnego Paxillus invutus, ma tak popularne nazwy, jak język krowy, wieprzowina, wieprzowina, pąkla, saloch, wsad i stodoła, jest następujący:

  • średnica nasadki dorosłego grzyba najczęściej waha się między 10-12 cm, ale niektóre okazy mają nasadki o średnicy 15-18 cm;
  • mięsisty kapelusz;
  • u młodych owocników kapelusz ma lekko wypukły kształt i owinięte filcowe brzegi;
  • dorosłe owocniki mają płaską, przygnębioną lub w kształcie lejka kapelusz;
  • krawędzie nasadki mogą być obniżone, zwiotczałe, żebrowane, proste lub faliste;
  • w przypadku młodych okazów charakterystyczna jest oliwkowobrązowa lub oliwkowo-brązowawa barwa nasadki;

  • dorosłe grzyby mają kapelusz w kolorze szaro-brązowym lub brązowym, ciemniejący po cięciu lub prasowaniu;
  • powierzchnia maski sucha, z włóknistym pokwitaniem;
  • pulpa grzybowa jest gęsta, ale miękka, z wiekiem nabywa charakterystyczną kruchość;
  • w okresie suchym obserwuje się robactwo miazgi i nóg;
  • charakterystyczny brak wyraźnego aromatu i smaku grzybów;
  • raczej krótka noga typu ciągłego z matową i gładką powierzchnią w kolorze ochry oliwkowej lub brudnożółtym kolorze.

Znalezienie całych grup cienkich macior jest najczęściej możliwe w obszarach wilgotnych i zacienionych. Czasami na pniu drzewa rosną owocniki. Ogromny okres owocowania przypada na okres od początku lata do stałego jesiennego chłodzenia.

Grzyb wargi krowy: Opis (wideo)

W lesie naszego kraju w warunkach naturalnych rosną tylko dwa gatunki należące do rodziny Svinushkov.

Korzyści i szkody

Grzyby oborowe mogą powodować znaczną szkodę dla życia i zdrowia ludzi, co wynika z zawartości toksyn lektynowych w miazdze, które nie są niszczone nawet podczas wielokrotnego gotowania.

Oczywiście, podobnie jak większość grzybów, świnie mają pewne przydatne właściwości, wśród których należy zauważyć:

  • wysoka zawartość lecytyny w miazdze - substancji, która nie pozwala na gromadzenie się szkodliwego cholesterolu w organizmie człowieka;
  • niskokaloryczna zawartość, która wynosi zaledwie 30 kcal na każde 100 g pulpy owocnika;
  • średnia zawartość tłuszczu w miąższu grzyba nie przekracza 28,2%;
  • proste i łatwo przyswajalne węglowodany przez ludzkie ciało stanowią jedynie 16,9%;
  • średnia zawartość składników białkowych wynosi 58,9%;
  • liczne badania wykazały aktywność przeciwutleniającą miazgi grzybowej, a także wysoką zawartość błonnika.

Skład chemiczny miazgi owocników Paxillus invutus:

  • Witamina A - 0,001 mg na 100 g;
  • witamina C - 7 mg;
  • tiamina - 0,1 mg;
  • ryboflawina - 0,4 mg;
  • kwas pantotenowy - 2,1 mg;
  • pirydoksyna - 0,05 mg;
  • folian - 0,03 mg;
  • niacyna - 4,8 mg;
  • Witamina PP - 5,6 mg;
  • potas - 530 mg;
  • wapń - 4 mg;

  • magnez - 15 mg;
  • sód - 6 mg;
  • fosfor - 115 mg;
  • chlor - 25 mg;
  • żelazo - 0,32 mg;
  • kobalt - 0,15 mg;
  • molibden - 0,0034 mg;
  • fluor - 0,14 mg;
  • chrom - 0,1332 mg;
  • cynk - 0,282 mg.

Pomimo tego, jak się wydaje, w oparciu o skład miazgi zastosowanie grzyba jest oczywiste, świnie nie są jadalnymi lub warunkowo jadalnymi grzybami, a ich użycie w żywności może spowodować śmierć lub poważne uszkodzenie funkcji narządów wewnętrznych. Mięso dziewanny zawiera bardzo niebezpieczne toksyny i trującą substancję zwaną muskaryną i często powoduje poważne choroby układu krążenia i narządów krwiotwórczych.

Również owocniki tego gatunku grzybów gromadzą się w bardzo dużych ilościach soli i związków metali ciężkich niebezpiecznych dla zdrowia człowieka. Pierwszymi, najszybciej rozwijającymi się objawami zatrucia świń w przewodzie pokarmowym są wymioty, biegunka, ból brzucha, któremu towarzyszy spadek objętości krążącej krwi.

Jak gotować

Wielu zbieraczy grzybów wciąż nie jest gotowych odmówić jedzenia świń, dlatego przed przygotowaniem potraw z tego grzyba podejmują szereg działań mających na celu usunięcie toksyn i niebezpiecznych związków z owocników.

Bardzo ważne jest dokładne oczyszczenie macior z resztek leśnych i wielokrotne płukanie pod bieżącą wodą. Następnie czyste grzyby należy namoczyć w osolonej zimnej wodzie przez co najmniej pięć do sześciu godzin, zmieniając wodę trzy razy. Po namoczeniu grzyby należy ugotować trzykrotnie, osuszyć bulion i zanurzyć grzyby w czystej wodzie. Średni czas każdego gotowania powinien wynosić około 25-35 minut. Prawidłowo ugotowane grzyby opadają na dno pojemnika do gotowania.

Z gotowanych grzybów można gotować zarówno pierwsze, jak i różne drugie dania, a także można je używać do konserw domowych w okresie zimowym.

Jak gotować marynowane grzyby (wideo)

Gdzie i kiedy odebrać

Możesz zbierać świnie lub świnie przez całe lato i pierwszą dekadę jesieni. Grzyby te są w dużych grupach. Świnie są szeroko rozpowszechnione w naszym kraju, więc można je znaleźć prawie wszędzie. Paxillus invutus woli rosnąć w dość wilgotnych strefach lasów liściastych i iglastych. Ulubionym miejscem do wzrostu są krawędzie lasu lub polany otaczające tereny podmokłe.

Należy pamiętać, że kategorycznie nie można zbierać owocników na trasie i w pobliżu dużych kompleksów przemysłowych. Ponadto nie można używać do przygotowania potraw starych, silnie zarośniętych i robakowych grzybów. Świnie nie podlegają długoterminowemu przechowywaniu, dlatego zebrane ciała owocowe powinny zostać przetworzone tak szybko, jak to możliwe.

Obejrzyj wideo: 289. Preparaty: Lazura żelowa (Marzec 2020).

Pin
Send
Share
Send